معرفی امام زاده بابامنیر

امام زاده بابامنیر یک اثر تاریخی است که در شهرستان ممسنی، بخش ماهور میلاتی ،روستای بابامنیرواقع شده است.

این بنا بقعه ای است ساخته شده از مصالح گچ وشنگ با پلان تقریبا (از خارج بنا)که بدون در نظر گرفتن فرم گنبد از نظر پلان شباهت زیادی به چهارطاقی های دوره ساسانی دارد.

این چهارطاقی با استفاده از گوشواره به پلان هشت گوش تبدیل وگنبد بلند مخروطی دندانه دار بر روی آن استوار شده است.
گنبد امامزاده بابامنیر از نظر فرم قابل مقایسه با گنبد دانیال نبی در شوش ونیز گنبد امام زاده شیرمرد در نوراباد ممسنی می باشد.

داخل بنا به وسیله گچ اندود شده است وتعمیرات بر روی بنا صورت پذیرفته است .در اینجا طاق وتویزه ها از قوس تیزه دار استفاده شده وروبروی اضلاع ودالانها دردیوار اصلی طاق نماهایئ ایجاد شده است.

محراب امامزاده در دیوار جنوب غربی تعبیه شده است .درب ورودی در زاویه شرقی با درب آهنی باز شده است،ولی ورودی اصلی در مرکز ضلع شمال شرقی بوده که با چهار پله دسترسی به کف داخلی بناراامکان پذیر ساخته است.

گنبد بنا از بیرون از چهار گوش به شانزده گوش تبدیل شده وسپس گنبد دانه دار مخروطی برروی آن نصب شده است.

بنا به طور کلی ساده است ولی فضای زیر گنبد که به وسیله یزدی بندی زیبائی تزیین شده است جلوه خاصی به این بخش از بنا می بخشد. روی گنبد دارای کلاهک و روی کلاهک عنصری فلزی نصب شده است. محجرهای منبت چوبی از جمله عناصر با ارزش موجود در این بنااست که نیازمند مطالعه ومرمت است.

بر طبق روایت ، شیخ محمد علی ماهوری ، شاعر و مکتب دار منطقه ماهور ممسنی در این مکان (بابامنیر )شخصی محتشم به نام منیر الدین ساکن بوده که یکی از عرفای شیخ متصوف دوران صفویه به شمار می رفته است که بنا به عللی این مکان را بر میگزیند و پس از فوت مقبره ای بر سر مزارش ساخته می گردد و به مرور زمان زیارت گاه مردم کوچ رو منطقه ماهور میلاتی قرار می گیرد.تاریخ فوت بابامنیر بر طبق کتیبه چوبی که با خط خوش نستعلیق حک شده و بر روی معجر بابامنیر قرار دارد، سال 896 هجری قمری را می رساند و چنین نوشته شده است :

"گفت تاریخ ما بود خلد برین 896"

آن چه مسلم است ، بنای فعلی امام زاده بابامنیر ، ساخته شده بر روی بنای مخروبه ای بوده که قبلا در این مکان یکی از محراب ها و پرستش گاه های مهم چه در دوره ایلامی ، هخامنشی ، اشکانی و ساسانی بوده که مراسم مذهبی بر طبق شرایط خاص زمان خود درآن انجام می گرفت.وجود چشمه پر آبی که در چند متری غرب این بنا می جوشد و روان می گردد ، خود دال بر این مدعا است که غالب بناهای مذهبی دوران ساسانی در کنار آب های جاری و چشم سارها ساخته می شدند که وجود آب را مظهر پاکی و آن را جزو عناصر اربعه به شمار می آورند.این عنصر دارای رب النوعی به نام "آناهیتا " بوده است.

صحن امام زاده بابامنیر دو مرتبه مورد حفاری غیر مجاز قرار گرفت و از قراین امر اشیاء عتیقه قیمتی از آن به سرقت برده شده است.